Foto maken op de Devil's Staircase

Beklimmen van de Devil’s Staircase in Schotland

De Devils Staircase is een klim die je tegen gaat komen als je de West Highland Way gaat lopen. De één vind het een makkie en de andere een hel. De naam heeft deze klim natuurlijk niet voor niets gekregen. Devils Staircase…here I come!

Gegevens: Devil’s Staircase

Wandeling Beklimming Devil’s Staircase – West Highland Way route van Kingshouse naar (totaal 14 kilometer), 6 kilometer tot aan Devil’s Staircase
Soort Kronkelend pad naar boven
Afstand 305 meter klimmen
Startpunt Deel van de West Highland Way maar kan ook los beklommen worden. Start bij een parkeerplaats bij Altnafeadh langs de A82 bij de oostelijke uitloper van Aonach Eagach
Honden Honden toegestaan en mogen los.

Devil’s Staircase aka Trap van de Duivel

De Devil’s Staircase ook wel de Trap van de Duivel is een gedeelte van de West Highland Way. Deze ook wel zware klim is een gedeelte van de West Highland Way die je moet doen. De Devil’s Staircase is een kronkelend pad, wat in 306 meter naar boven loopt. Het pad is bezaait met stenen waar je overheen moet. Als je eenmaal bovenaan bent krijg je een prachtig uitzicht voor je kiezen.

Het wandelstuk ligt op een gedeelte van een oude weg, ook wel een Old Military Road. Deze weg werd door militairen aangelegd, onder de leiding van generaal George Wade. De reden dat men dit steile stuk de Devil’s Staircase noemt, is omdat het lang geleden moeilijk te overwinnen was, als men met zware bouwmaterialen zeulden.

Weg naar de Devil's Staircase op de West Highland Way

Weg naar de Devil's Staircase op de West Highland Way

Op naar de Devil’s Staircase

Het is vroeg in de ochtend en we staan aan begin van een nieuwe dag. Diep in mijn maag voel ik de kriebels. Vele zeggen dat de Devil’s Staircase, het pittigste stuk onderweg is. Met 0,0 klimervaring, kijk ik hier toch een klein stukje tegen op. We zetten onze eerste stappen en beginnen aan een nieuwe wandeldag.

Ik voel geluk als ik bedenk dat deze dag maar uit 14 kilometer bestaat. Mijn voeten zijn moe en mijn lichaam doet pijn. De hitte heeft bijna alle energie uit mij getrokken. Toch besluit ik om door te gaan want we moeten nog maar twee dagen.

Weg naar de Devil's Staircase op de West Highland Way

Weg naar de Devil's Staircase op de West Highland Way

Weg naar de Devil's Staircase

De klim over Devil’s Staircase

Na een aantal kilometer lopen begint de temperatuur weer op te lopen. De Devil’s Staircase komt steeds dichterbij. Nog een paar kilometer verder en we staan aan de rand van de 306 meter hoge klim. O hello there! De klim lijkt stiekem minder hoog dan verwacht.

Ik raap al mijn moed bij elkaar en zeg tegen mijn loopmaatje dat ze maar moet lopen en we elkaar boven zien. Dit ga ik op mijn eigen tempo doen want dan ga ik het zeker redden. De eerste stap is gezet en die voelt goed en voordat ik het weet ben ik 200 meter verder. Mijn gezicht is zo rood als een tomaat, maar dat is normaal. Ik gil dat het rode tomaatje eraan komt op haar slakken tempo. Want momenteel loop iedereen mij voorbij.

Ik stop een paar keer en besef me gelijk dat ik dit wel gewoon doe. De stappen gaan één voor één verder. Stap voor stap. Ik vind het pittig en stop onderweg een paar keer om op adem te komen. Die warmte is echt teveel momenteel. Geen zuchtje vind is er te vinden. Why? Stomme warmte. Waarom nu. Laat het gewoon Schotland zijn zoals we het kennen. Of toch maar niet, want regen zou ook kut zijn geweest. Maar nog eventjes door zetten Diana, nog eventjes.

Beklimming van de Devil's Staircase

Beklimming van de Devil's Staircase

Beklimming van de Devil's Staircase

De top van de Devil’s Staircase

En dan hoef ik nog maar een paar stappen te zetten. De top! Ik ben er! Alle pijntje en zuchtjes verdwijnen. Ik kijk in het rond en kan mijn ogen niet geloven. Hiervoor doe je het. Dat uitzicht! Het is met geen pen of foto te omschrijven, wat ik zie en voel. Geluk, trots, verdriet…alle emoties door elkaar. Wauw! Dat wel 100 keer.

Ik plof neer op een steen en geef mezelf de rust om te genieten, maar dat stil zitten lukt niet. Het is raar maar alle energie wilt eruit. Waar die energie vandaan komt, vraag het mij niet, want dat weet ik ook niet. Ik spring op en maak wel honderden foto’s.

Uitzicht vanaf de top van de Devil's Staircase

Foto maken op de Devil's Staircase

Een klim om niet te vergeten

De ene vind het makkelijk en de andere vind het hel. De naam heeft het niet voor niets gekregen dus er zal wel een kern van waarheid in zitten. Achteraf, nu ik boven op de berg sta, vind ik het wel meevallen. True! Maar tijdens de klim vervloekte ik het meerdere keren. Toch raad ik iedereen die van een uitdaging houd, deze klim aan. Gewoon doen! Het uitzicht is lonend.

Een stukje hoger

Maar we stopen hier niet. Als we eenmaal uitgerust zijn, besluiten we het hier niet bij te laten. We kiezen er niet voor zoals 90% van de mensen om de route verder te vervolgen, maar om nog 200 meter verder te klimmen. Daar bovenop de berg, 200 meter hoger, dat gevoel, heb ik nog nooit ervaren. Daarover vertel ik binnenkort meer!

Meer over beklimmingen lezen:

Meer lezen over Schotland:

 

Zou jij deze top ook willen bereiken?

 

Foutje gezien? Meld het.

    4 Comments

  1. De uitzichten zien er inderdaad prachtig uit, lijkt me een geweldige hike (sowieso die meerdere dagen daar wandelen). Hebben jullie onderweg trouwens altijd gekampeerd of in nabijgelegen dorpen of hutten overnacht? Ik vind het trouwens wel lastig om in te schatten hoe zwaar een wandeling is voor andere mensen. Masada in Israel is bijvoorbeeld 300 meter klimmen en het is wel pittig, maar wat mij betreft prima te doen in 40-45 minuten. Maar dan vervloeken mensen me soms ook wel eens omdat ze halverwege de route maar gestopt zijn of kotsend boven op die berg zijn. Dus moet soms wel een beetje oppassen met m’n advies haha ;p

    Beantwoorden

Post a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.