Vandaag 8 maart is het internationale vrouwendag. Wij als vrouwen, mogen daar trots op zijn in deze soms al zo moeilijke wereld. Daarom ging ik in 2017 ook naar Zambia om daar voor de rechten van het meisje op te komen. Want die meisjes worden uiteindelijk ook sterke vrouwen. Toch wil ik bij deze dag een beetje stilstaan wat internationale vrouwendag voor mij betekend.

Internationale vrouwendag

Elke jaar op 8 maart staat die dag in het teken van Internationale vrouwendag. Deze dag is in de twintigste eeuw ontstaan doordat vrouwen opkwamen voor hun rechten, onder andere op het gebied van arbeid en kiesrecht. Deze dag herdenkt de eerste staking van vrouwen in de textiel- en kledingindustrie, die plaats vond op 8 maart 1908 in New York. Eigenlijk vanaf toen is dit het begin van emancipatie van vrouwen en de strijd tegen vrouwendiscriminatie. Het grote doel van deze dag is om aandacht te vragen voor economische zelfstandigheid, empowerment, seksueel geweld, zorg en arbeid, discriminatie en racisme.

Stand up for what you believe in, even if you’re standing alone…

Van burn-out tot dromenjager

Nu 7 jaar geleden kreeg ik een burn-out. Iets wat mijn leven totaal veranderde. Wat ik niet zag aan komen. Ik dacht dat ik alleen maar zwak was en er niet toe deed. Zelfvertrouwen had ik niet en dat masker droeg ik altijd. Tijdens mijn burn-out kwam dat masker af en begon steeds meer die kwetsbare vrouw vorm te krijgen. Was ik toen echt een kwetsbare vrouw of was ik zo gemaakt? Iets waarin in gevormd was door meningen van anderen. Ik ben gaan herstellen want dat masker mocht nooit meer op. Voor mezelf opkomen waar ik knetter hard voor moest gaan werken. Het was vallen en opstaan. Het vertrouwen terug winnen. De meningen en kritische ogen moest ik gaan leren ombuigen naar positieve gedachten. Gaan kijken wat ik wel kon en waar ik goed in was. Al die dingen bogen om naar dromen en die dromen besloot ik te gaan volgen. Niet alleen te gaan volgen maar ook waar te gaan maken.

Nu 7 jaar later zie ik wat ik mee heb gemaakt niet niets is maar ik heb het leren accepteren dat het een deel van mij is. Ik ben er sterker en zelfs wijzer van door geworden. Weten wat je wilt en kan maakt je zoveel mooier. Een van de dromen die ik heb is andere mensen helpen. Inspireren dat er meer uit het leven te halen valt. Ik geef veel lezingen en gastlessen en dan vertel ik ook het onderstaande.

Als het leven plotseling een grote wending neemt…keuzes maken ongeacht hoe het verder zal verlopen. Je kent het wel die teleurstellingen…een “plot twist” alsof je leeft in een film waar dan totaal iets onverwachts gebeurt. Je voelt je in een keer weer even terug bij af, zoals een tijdje geleden…terug zoals 4,5 jaar geleden waar ik een punt wilde zetten in mijn leven maar uiteindelijk besloot om er een puntkomma van te maken…
Ik besloot te gaan vechten, te vechten voor wie ik ben. Sterker te worden in de dalen die er nog gaan komen, want dat verhaal betekend niet het einde maar dat het verhaal verder gaat, zij op een andere manier.
Dat je even niet sterk kan zijn, omdat iets het kwetsbaarste stuk in jouw heeft geraakt…wil dan niet zeggen dat je niet sterk bent. Want uit de kwetsbaarste momenten in je leven, ontstaan juist je sterkste krachten…de moed om door te gaan, de kracht om lief te hebben in de dalen en te schitteren in de pieken…

Wat ik hier mee wil zeggen is laat je door andermans mening niet tegen houden. Geloof niet alles wat ze zeggen. Geloof in je eigen kunnen en ga daar voor. Ooit vertelde een man (en niet alle mannen zijn zo hoor) dat ik ‘hier’ stond dus op de 5de trede van de trap en dat hij op de 20ste treden stond en dat ik nooit treden 6 zou kunnen halen. Ik geloofde dit in eerste instantie maar voelde ook dat ik meer kon. Wel liet ik me telkens tegenhouden en geloofde ik steeds minder in mezelf omdat hij dat telkens bleef herhalen. Ik was nooit goed genoeg. Toen die man eenmaal uit mijn leven verdween kwam dat vertrouwen langzaam terug. Drie keer raden op welke treden ik nu sta. Ik ben hem en mezelf overstegen omdat ik geloofde in mijzelf en mij gemaakte dromen volgde en waar maakte. Geloof in je eigen kracht en empowerment.

Never let the fear of stryking out, keep you from playing the game…

Strijd tegen de rechten van het meisje

In 2017 kwam één van mijn grootste dromen uit. Ik fietste bijna 600 kilometer om de strijd aan te gaan voor de rechten van het meisje. Ruim 3500 euro haalde ik op om ervoor te zorgen dat meerdere meisjes naar school konden gaan of opgevangen konden worden als ze dreigde te worden uitgehuwelijkt. Ik heb de impact van dichtbij mogen zien als het gaat over ongelijkheid tussen man en vrouw. Het brak letterlijk mijn hart. Hoe kan er zo groot verschil zijn. Nu nog in 2018. Wij kunnen van geluk spreken hier in Nederland als het gaat om het zelf bepalen met wie je trouwt. Die meisjes in Zambia niet altijd. Hun zijn de toekomst. Ik hoop dat hun die wij nu helpen kunnen opgroeien tot sterke onafhankelijke vrouwen die de wereld weer een stukje mooier maken. Dat ze zonder misbruik, zonder onrecht en met haar eigen passie er kunnen staan.

You must be the change you wish to see in the world…

Sterke vrouwen tijdens mijn reizen

Tijdens mijn reizen ben ik veel sterke vrouwen tegen gekomen. Ieder op haar eigen manier. Daar vind ik het ook belangrijk dat we gaan kijken naar wat een persoon kan, waar haar of zelf zijn krachten liggen en dat we niet gaan vergelijken op basis van geslacht. Discriminatie komt nog veel voor in deze wereld. Zelf in ons kleine kikkerlandje merk je daarin nog ongelijkheid. Ik vind stigma niet meer van deze wereld en toch gebeurd het nog dagelijks. Denk ook dat we het nooit helemaal weg krijgen maar denk wel dat we stap voor stapje die richting op kunnen ga.

Samen staan we voor empowerment

Vrouwendag staat dus ook voor empowerment onder de vrouwen op deze wereldbol. Laten we elkaar helpen en elkaar sterker maken. Strijk je mouwen op en laat die spierballen zien. Bal die vuisten (sla niet letterlijk) en sla tegen ongelijkheid. Schreeuw “WE CAN DO IT” en ga ervoor en laat ze een poepie ruiken.

Ik hoop door deze blog te schrijven andere te inspireren niet bang te zijn om je kwetsbaar op te stellen. Voor mij is dit een dagelijks iets. Het is mijn werk. Maar toch voelt het altijd een stukje enger om het op het grote wereld wijde web te gooien. Dames, wil je uit je comfort zone stappen, jezelf laten zien als vrouw…doe dat! Laat zien dat wij vrouwen sterk zijn en dat wij de wereld aan kunnen. Voel je ongelijkheid of ben je het ergens niet mee eens. Zegt iemand tegen je dat je iets niet kan of fluit iemand je na. Nogmaals laat ze zien dat je er niet van gediend ben, hoe moeilijk ook! En lukt het niet alleen, dan helpen we elkaar!

Waar ben jij trots op als vrouw? Welke dromen heb jij al mogen verwezenlijken?

 

Foutje gezien? Meld het