PersoonlijkZambia

How are you? Where you from? Will you marry me?

will you marry me

Daar zit je dan, in een taxi met een man die je aanstaande wilt zijn. Serieus of niet – awkward voel ik mij wel. De 20 minuten duurden tocht naar het vliegveld duurt dan wel héél lang. Het begon allemaal met een heel normaal gesprek…

How are you? I’m fine and you? Zo begint een gesprek in Zambia meestal. Where you from? I’m from Holland! Ja Holland en niet “the Netherlands”. Sorry voor de mensen die iets tegen Holland hebben. De gesprekken beginnen eigenlijk niet meestal zo maar eigenlijk altijd zo, 90% van de tijd. Het is hier een traditie om te vragen hoe het met iemand gaat. Zo checken ze of die persoon hulp nodig heeft. Hele behulpzame, oprecht lieve mensen hier!

Taxi taxi…

Taxi, ik wil richting het vliegveld, 50 kwacha? Nee, 75 kwacha. Oké, prima doen we dat. Dat is ongeveer 7.50 euro maar dit is elke dag ook weer anders want de koerst veranderd elke dag. De gesprekken beginnen zoals elk ander. We wisselen wat interesses uit en praten over mijn komst hier in Zambia.

You did 600 km Cycling? Your crazy but i like (you) it. Knipoog, knipoog. Oké, beetje awkward maar hij zal het wel goed bedoelen. Ik legde de wat oudere meneer uit waarom ik deze tocht door Zambia had gedaan. Het woord kindhuwelijken viel bij hem wat minder goed. Het leek wel of hij het niet met mij eens was. Hij ontweek het onderwerp een beetje. Zelf dacht ik eerst dat het was omdat hij voor kindhuwelijken was. Het gesprek liep een beetje dood en er viel een stilte.

Het gesprek werd vervangen door mijn telefoon en voor de volgende 5 minuten was ik bezig om level 48 te verslaan. Toen een keer uit het niets…

Are you married?

Die vraag zag ik dus niet aankomen. Uuuh, no but i have a boyfriend in Holland. Shit die vraag en mijn antwoord – wat ben ik soms blij met een sneldenkendbrein. Ik lieg knetterhard in zijn gezicht maar weet mij geen andere manier om mezelf hier uit te redden.

Ik dacht nog dat hij het als een grapje bedoel maar toen – but why are you here alone than, where is your boyfriend? Ook weer zo vraag waar ik mezelf flink in de knoei kan praten. Ik legde hem maar uit dat ik mijn vriend leerde kennen toen ik deze reis al had geboekt en dat hij niet meer mee kon. Gelukkig – ik kreeg geen andere vragen meer – dacht ik!

Why do you not marry me…

I will be better than you boyfriend, so stay here in Zambia, with me, marry me? Oké, deze had ik ook niet zien aankomen. No, thank you. I love my boyfriend very much. Natuurlijk voel ik me gevleid dat iemand met mij wilt trouwen maar heb het idee dat het niet alleen gaat om de persoon die ik ben. Het voelde niet bepaald goed. Onveilig – dat was het ook weer niet. Het liefs wilde ik direct uit deze situatie maar dat ging niet. Uitstappen is geen optie want het is namelijk niet bepaald een weg waar ik even een nieuwe taxi kan aanhouden.

But why aren’t you married with your boyfriend? Ik legde deze meneer zo goed mogelijk uit dat wij eerst daten in Nederland voordat we überhaupt trouwen en als we dat beide willen want dat hoeft niet in Nederland. Hij leek verontwaardigd dat wij nog niet getrouwd waren. Want volgens hem heb je pas een relatie als je getrouwd bent en ben je niet meer beschikbaar als je getrouwd ben. Shit, ik ben dus in zijn ogen beschikbaar als trouwmateriaal.

Probeerde het gesprek te keren door over de Victoria Falls te praten maar ook hierin slaagde ik niet. Meneer Taxi (zijn naam weet ik niet) bleef opdringen om met hem te trouwen. Marry me, i’m good and will do you good. Herhaaldelijk bleef ik benoemen dat ik een vriend had in Nederland. Misschien kwam ik toch niet zo geloofwaardig over. Liegen is namelijk ook niet mijn sterkste kant.

Oké, ik ben dan wel met iemand aan het daten en heb sterke gevoelens voor hem maar we hebben geen relatie. Nee, geen relatie dus ik lieg tegen hem en daarin ben ik niet goed. Ik denk werkelijk dat hij dit merkte (in combinatie dat ik niet getrouwd ben dus beschikbaar) en er alles aan probeerde te doen om mij hier te laten blijven.

Nog 5 minuten

Hij blijft verwoorden waarom hij voor mij goed is en waarom ik hier zou moeten blijven. Want een beter man dan hem zou ik niet kunnen vinden. We zou gelukkig worden, kinderen krijgen etc…

Stop! Nu…het bleef alleen bij gedachten maar wat wilde ik graag dat dit gesprek zou stoppen. Dat we bij het vliegveld waren. Dit alles lijkt wel uren te duren. Nog maar 5 minuten en dan ben ik er! Moet zeggen dat ik zijn pogingen wel volhoudend vond. Een van zijn pogingen om mij te trouwen vond ik goed, want ik zou dan wel bij een van de mooiste wereldwonderen wonen – dat klopt want de Victoria Falls zijn geweldig. Maar dit was ook de enige reden waarmee ik het eens was.

But no, sorry i have a boyfriend and i don’t wanna marry you. Het dubbeltje lijkt gevallen te zijn – dacht ik want de reden waarom hij hierover niks meer zei was omdat we bij de ingang van het vliegveld kwamen. Hier werd de auto gecontroleerd en liepen ze zijn papieren door.

Bye bye zonder fooi

Ik probeerde de deur te openen maar deze had een gebruiksaanwijzing. Ook dat nog! Meneer Taxi boog over mijn benen heen (zonder te vragen) en openende de deur. Hij keek mij ook aan met een blik of ik toch echt niet hier wilde blijven. Ik gaf hem zo snel mogelijk het afgesproken bedrag, sprong de auto uit, pakte mij tas en rende bijna weg. Normaal geef ik wel wat fooi maar deze keer niks, nada, noppes.

Ik zag meneer Taxi langzaam wegrijden. In 2.5 maand tijd was dit uitgerekend op de laatste dag de eerste keer dat dit mij gebeurde. Begin nu ook wel een beetje te beseffen hoe meiden zich hier kunnen voelen. De toon en doorzettingsvermogen van deze man waren niet fijn. Ik zal wel niet de eerste zijn die hem heeft afgewezen maar hij is een volhouder – dat is zeker!

Een ervaring rijker ben ik wel! Ben nog nooit gevraagd om met iemand te trouwen. Voor alles de eerste keer toch! Maar het gevoel en manier van het gevraagd worden had ik toch anders willen zien. Kan er nu wel met een lach op terug kijken maar op dat moment had ik toch wel echt de kriebels.

Mijn hartslag sloeg een paar keer over en niet van verliefdheid. Hopelijk kan mijn hartslag blijven overslaan maar dan wel met een persoon waar ik zelf verzot op ben. En hopelijk vind deze meneer Taxi zijn liefde op een eerlijke manier, niet opdringen etc. Maar door echt verliefd te worden. Dat gun ik iedereen, liefde is belangrijk in ieder zijn leven.

Dus meneer Taxi

Dus meneer Taxi – dit zal je vast nooit lezen maar ik vind je pogingen dapper. Want nee heb en ja kun je krijgen…dat zeggen we altijd in Nederland. Nee, ik wil niet met je trouwen! Je bent 20 jaar ouder (zeker), je woont te ver weg, ken je niet en de belangrijkste reden – is dat ik momenteel om iemand anders geef. Dus succes met jouw zoektocht naar een toekomstige vrouw. Hopelijk hou je het netjes en laat je de liefde zijn werk doen.

Groetjes, die vrouw die niet met je wilde trouwen.

21 Comments

  • O bah! Heb dat ook weleens gehad, hier in Nederland tijdens uitgaan (ja, echt, trouwen..) en ik heb nooit begrepen wat iemand dan bezielt. De aanhouder zal vast eens winnen, maar ik word daar altijd een beetje eng van. Vind het ook respectloos overkomen, al heeft zo’n man natuurlijk heel andere motieven en kan je de wereld daar niet vergelijken met ons. Gelukkig kon je bij het vliegveld snel uitstappen!

  • Ik ben 4 maanden in Ghana geweest voor mijn stage en wel 10x ten huwelijk gevraagd. Ons was ook geadviseerd een ring te dragen en gewoon te zeggen dat je getrouwd bent. Want inderdaad nee heb je en ja kun je krijgen ?

  • Achteraf natuurlijk een grappig verhaal, maar op het moment toch wel heel ongemakkelijk en zelfs een beetje eng he? Ik zeg altijd dat ik getrouwd ben (ook toen ik dat nog niet was). Ze zijn dan toch vaak iets terughoudender. Alhoewel ik het bij deze meneer me afvraag…

  • Haha, heel herkenbaar. Ik ben echt gestopt met tellen hoe vaak ik ten huwelijk ben gevraagd.

    Het ergste was het moment dat mijn (toenmalige) vriend naast me zat. De taxi-meneer in het Indonesisch: “Ik kan je toch wel ten huwelijk vragen, je man verstaat dit toch niet.” Ehhhh….

  • Pfff wat een situatie! Haha geweldig om te lezen,maar ik kan me heel goed voorstellen dat het op dat moment niet heel grappig was. Wat dat betreft ben ik blij dat wij altijd samen reizen, maar ik ga uiteraard ook wel eens alleen op pad. Nog nooit een aanzoek gehad haha, maar wel vervelende opmerkingen etc. Ik zeg dus altijd maar dat ik getrouwd ben 😉

  • Achteraf is het een mooi verhaal dat het goed doet op feestje etc. Maar ik kan me voorstellen dat je je wel heel ongemakkelijk gevoeld moet hebben. En dan kunnen 20 minuten heel erg lang duren.

  • Haha, ‘I will be better than you boyfriend’. Hij had wel lef.
    Je kunt altijd het beste zeggen dat je getrouwd bent, dan ben je er sneller vanaf, maar voor mij voelt dat ook nooit goed.

  • Volgens mij is het een Afrikaans iets om altijd te vragen hoe het met iemand gaat. In Zuid-Afrika is dat ook zo… en dan nog naar je familie vragen als je elkaar kent en nog een keer of alles okee is. Ik kan me voorstellen dat je ritje naar de luchthaven zo wel heel lang duurde, maar komisch om te lezen is het wel. 🙂

  • Haha leuk geschreven meid! En wat een verhaal zeg, ik heb inmiddels ook een paar standaard antwoorden klaar als mannen vragen hoe het met de boyfriend en met het trouwen zit, maar ze weten je soms toch nog wel te verrassen met hun vragen ;p

  • Awkward inderdaad! Wel een leuk verhaal. Soms mag een leugentje om eigen bestwil best hoor. Als ik in Azie voor de 10 keer moet uitleggen dat we geen kinderen hebben dan lopen er de elfde keer ineens een paar koters op deze aardkloot rond ?

  • Erg herkenbaar! Zoals Jessica ook zegt, ik heb altijd een woordje klaar, want het komt af en toe voor. Zeker in Afrika vinden ze dat heerlijk haha. Gelukkig was de “kwelling” maar 20 minuten.

Leave a Comment