Blunderen op reis

Blunderen op reis | De eerste backpackreis PART 2

uluwatu watertemple

Iedereen maakt wel blunders als ze op reis zijn. Blunderen en vooral fouten zijn er om van te leren. Zo gingen ook Leandro en Angela voor het eerst backpacken. Bepakt met een zware rugzak reisden ze door Bali. Een aantal weken geleden kwam part 1 van hun vele blunders online, vandaag eindelijk part 2. Ze hebben eigenlijk nog een grote blunder. Nieuwsgierig? Lees dan snel door…

Wat er aan vooraf ging

Na Gili Air gingen we naar Gili Meno. Midden op zee overstappen van de ene naar de andere boot is een hele leuke ervaring. Gili Meno is echt superklein en in één dag heb je heel het eilandje gezien en wilde daar dus snel al weer weg. Dit bleek echter niet zo gemakkelijk. Geen boot te vinden die je snel en makkelijk weer naar het vaste land kon brengen (wel te vinden maar voor een veel te hoge prijs).

Ook was ons hotel het er niet mee eens dat we 2 nachten geboekt hadden en er maar 1 wilde gebruiken dus betalen voor 2 nachten. Maargoed na veel zoeken, onderhandelen en afdingen zijn we voor een redelijk prima prijs in Sanur aan gekomen. Daar beginnen onze blunders eigenlijk pas echt.

Scooter rijden

Als je een scootertje wilt huren buiten Nederland moet je een internationaal rijbewijs aanvragen. We wisten niet of we dit gingen doen dus hadden deze niet aangevraagd. Sterker nog Leandro had niet eens zijn rijbewijs bij. Ik daarin tegen dan wel. Maar ja ik heb nog nooit op een scooter gereden dus weet helemaal niet hoe zo’n ding werkt. Maar goed verstand op 0 en gaan met die banaan. We waren er al achter dat het in het verkeer één grote chaos is en dat mensen alleen richting aangeven als ze rechtdoor gaan (super logisch).

Al met al ging het goed. Totdat we een tolweg naderde. Wij gewoon de weg volgen en kwamen op een doorgang voor auto’s en ja, wij waren natuurlijk geen auto. Moesten we al spook rijdend de weg terug volgen tot dat er wel een weg was voor scooters. Daar een te krappe U turn moeten maken en ja hoor…pats boem tegen de betonnen vangrail.

Vriendlief een paar schaafjes op zijn hand en ik.. vol met mijn knie ertegenaan. Na enige tijd vloeken, tieren en tranen weer verder. Bij het tolpoortje weer aangekomen stond de politie al op ons te wachten. Je voelt hem al aankomen: een boeten voor verkeerd rijden. En toen vroegen ze ons om ons rijbewijs. Dus ik geef heel beleefd mijn rijbewijs af. Die man kijkt eens raar en loopt terug naar zijn hokje, Leandro loopt met hem mee.

Ja maar zegt hij, zij reed niet en het is geen internationaal rijbewijs! Dus ook daar een boete voor. Helaas hebben we niet genoeg cash mee om deze te betalen dus Leandro moest met de agent mee naar de auto. Ze stappen in en ik denk dat die agent gewoon een pinautomaatje heeft in zijn auto dus dat hij zo weer terug is. Maar nee hoor ik zie in mijn ooghoek ineens dat ze wegrijden.


Zit ik daar, bij een tolpoort doorgang waar steeds scooters voorbij razen. Met 2 tassen en een knie waar ik niet op kan leunen. 30 minuten later ongeveer komen ze weer terug. We moesten een boete betalen van 1,2 miljoen roepia (geloof ik) Leandro pint 1 miljoen en krijgt vervolgens nog geld terug van meneer agent. Je snapt het dus al, politieagenten in Bali zijn dikke oplichters. Nou, na dit voorval konden we onze trip weer verder.

Wel met één probleem, we waren op weg naar een tempel en tempels daar hebben altijd gigantisch veel trappen en je moet ook een hele afstand afleggen om er te komen. Ik kon nauwelijks 2 stappen zetten, dus Leandro is alleen de
tempel gaan bezoeken. Ik wilde hem dit ook niet ontnemen.

Meneer aap

Dus ik zocht een plekje in de schaduw op las een boek. Ineens word ik gestoord door een Taxichauffeur. Hij verteld me dat er een aap aankomt en dat ik dus eventjes mijn spullen bij elkaar moet zoeken. Prima, dat gedaan en de aap loopt mij rustig voorbij. Geniale beesten!

We hebben nog een aantal dagen vertoeft op Sanur. Nog twee dagen gestrompeld en daarna was de pijn wel te doen en kon ik “normaal” lopen. Daarna was het weer tijd om naar huis te gaan, time flies when you’re having fun. Onze eerste backpack trip zit erop. Ondanks deze blunders, was dit toch wel onze reis van ons leven (althans tot nu toe). We willen nog meer gaan reizen en zullen dus nog meer blunders krijgen, maar van deze hebben we in ieder geval al geleerd. Je kan onze reizen dus volgen via You Tube.

 

Blunderen op reis is meestal een leermiddel en dat was het zeker voor Angela en Leandro. Ze hebben een te gekke reis gehad die ze zeker nooit gaan vergeten.

Heb jij wel eens zo blunder als Leandro en Angela mee gemaakt?

 

24 Comments

  • Gelukkig waren alle blunders op één dag. Maar wel dikke pech. Hopelijk is de rest van de vakantie beter verlopen en hebben ze toch nog een mooie reis kunnen maken!

  • Ohhhh wat balen! Dit was ook exact waar ik bang voor was toen we op Samui een scooter huurden. Ik ben zo niet handig met die dingen. Vond je Gili Meno niet leuk? Mij leek het juist wel wat een dag of 2 lekker niks doen behalve snorkelen…

  • Hahaha, wat een heerlijk vervolg op deel 1. Ben ooit in Cambodja ‘aan gehouden’ door de ‘politie’ we zullen maar denken dat dat er bij hoort 😉

  • Ohh wow nog goed vanaf gekomen denk ik met die scooter! Het idee van een pinautomaatje in de auto vond ik trouwens ook wel grappig ? toen ik naar Jordanië ging was ik vergeten mijn pinpas op buitenland te zetten…duurde best even voor ik er achter was dat dat de reden was dat ik niet kon pinnen ?

  • Oh nee dat is echt pech hebben! Gelukkig hebben ze geen ernstige schade opgelopen!
    Ikzelf ben echt bang om zelf met een auto of scooter te rijden in het buitenland, geef mij maar openbaar vervoer!

  • Wat een pech! Ik huur nooit een scooter in het buitenland. Er gebeuren teveel ongelukken naar mijn zin. Ik ga wel met het openbaar vervoer of de fiets.

  • Gelukkig goed afgelopen. Ik heb 1 keer een scooter gehuurd…dat ding ging veel te hard voor de slechte wegen, maar ja je bent jong en je neemt een risico….zou ik nu nooit meer doen…

  • Dat lijkt me geen fijne ervaring. Het was trouwens gisteren in het nieuws dat er veel ongelukken gebeuren met scooters etc. in het buitenland. Heel toevallig dat je er nu over blogt. Meneer agent is trouwens ook niet echt te vertrouwen daaro, wat een oplichter.

  • Pijnlijke ervaring met de scooter lijkt mij. Eén van de redenen dat ik nooit een scooter huur in het buitenland. Op mijn eigen rijkunsten vertrouw ik nog wel, maar die van anderen of de slechte wegen.

  • Blunders zorgen wel voor de mooiste verhalen achteraf, maar die knie klinkt pijnlijk! :s Ik heb ook nog nooit een scooter gehuurd, ik weet niet of ik andere mensen in het verkeer altijd vertrouw 🙂

  • Wat een gedoe om alsnog die boete te betalen. Lijkt me wel schrikken! Gek trouwens, dat je zonder dat internationale rijbewijs de scooter wel mee krijgt, maar vervolgens wel een boete moet betalen omdat je het ding niet bij je hebt.

  • Hahaha, blunders maken de vakanties onvergetelijk! Als alles soepel verloopt, is het ook maar zo perfect. Helaas moet ik voor mijn werk altijd rekening houden met precies alles wat er mis kan gaan, dus vooralsnog weinig blunders. Op een keer in NYC na toen we de metrobestuurder niet konden verstaan en bij het laatste station waar we eruit moesten niet in een wagon zaten die bij het perron zou stoppen. Rondje van de zaak dus. Hahaha.

  • Oei, wat een blunders. En een pijnlijke ook met die scooter. Ik ben altijd een beetje huiverig voor scooters huren in het buitenland. Gelukkig loopt niet altijd alles perfect, want zo heb je bij thuiskomst nog een paar extra mooie verhalen.

  • Wat leuk dat jullie onze blog zo tof vinden! Hebben jullie de filmpjes ook bekeken op youtube? Het was voor ons ondanks alles toch wel een droomreis! Ondertussen alweer 4 maanden geen last meer van mijn knie.(bleef toch aardig lang aanhouden) en met al onze blunders hebben we een mooi verhaal om mee thuis te komen. Echter hebben we er nog 1 niet verteld. Met een zieke partner de terugreis aangaan. Ook heeeel leuk met zo’n lange vlucht.. not!

Leave a Comment