Persoonlijk

Bloggen met een dyslexie, kan dat wel?

dyslexie

Je kent het wel, dat je even niet weet of het nou met één d of t moet. Of hoe dat ene woord nou ook alweer geschreven wordt. Maar ook of die ene zin wel goed opgebouwd is. Voor mij is dit een dagelijks gevecht als ik denk aan woorden. Het is een doolhof in mijn hoofd. Ik heb een blog #trots en ik heb een dyslexie…

Al van kleins af aan heb ik moeite met schrijven. Het was een ware nachtmerrie voor mij. Elke keer weer brak het zweet mij uit als we woordjes moesten leren voor een dictee. Met heel veel moeite haalde ik net een voldoende. Als ik een brief moest opsturen voor een sollicitatie, dan liet ik die altijd meerdere keren nalezen. Zo slecht was mijn schrijven. Ook het uitspreken van woorden gaat mij niet altijd gemakkelijke af. Jaren heb ik geoefend op distributieriem. Nog steeds moet ik het rustig uitspreken, anders val ik er over heen.

Schaamte ten top

Er kwam ook schaamte bij kijken #dikkeschaamte. Wat schaamde ik mezelf dat ik een dyslexie had en dat ik gewoon niet goed in de Nederlandse grammatica was. Ik werd vaak dom genoemd en mensen maakte mij echt belachelijk. Waardoor ik nog meer in mijn schulp kroop. Jaren van schaamte gingen er over heen. Ik kon niet echt goed mijn plek vinden om het te uiten, want ik was echt te bang om dom genoemd te worden.

bloggen met een dyslexie, bloggen en dyslexie, dyslexie, dyslexie en bloggen, blogger met dyslexie,

Van burn out tot dromen volgen

Dus ging ik maar door met dat andere deel van mijn leven – overleven. Totdat ik mijn burn-out toesloeg, mijn relatie van 5 jaar over ging en ik in therapie ging. Klinkt heftig en dat was het ook maar ik leerde een deel van mezelf ontdekken die ik nog niet eerder had gezien. Dus besloot ik vanaf dat moment mijn dromen achterna te gaan.

Het was niet gemakkelijk want die schaamte was nog steeds aanwezig. Tijdens mijn therapie kwam ik er achter dat ik schrijven onwijs leuk vond. Het was niet alleen maar leuk maar ook een manier van uiten voor mij. Door mijn ADHD is mijn hoofd constant druk en vol met gedachten #gebruikgeenmedicatie #kanikniettegen en door het schrijven kan ik dat allemaal een plekje geven.

Dream – Believe – Achieve

Dus daar stond ik dan, in de woestijn in Jordanië, mijn eerste reis alleen. Ik wil dit delen! Wat ik nu mee maakt, mijn dromen, mijn doelen, wat ik geloof en wat ik voel. Ik wil inspireren en laten zien dat je ondanks slechte moeilijke dingen in je leven, je kan doen wat je leuk vind en waar je goed in bent #ofwatmindergoed.

Dus na niet lang nadenken besloot ik mijn droom te volgen en een blog te starten. Maar – daar dat stemmetje in mijn hoofd. Bloggen met zoveel spelfouten gaat niet samen. Mensen lezen dan toch je blog niet – punt. Die onzekerheid kwam weer om te hoek kijken maar het nam mij niet over. Ik besloot door te zetten en gelijk een domein van Stripe Away aan te vragen.

Stripe Away is geboren

Ja, Stripe Away is officieel geboren – in Jordanie. Trots dat ik was en heel die dyslexie kon mij gestolen worden. Want iedereen is ergens minder goed in maar dat wil niet zeggen dat, dat ene ding, waar je minder goed in bent, je moet laten weerhouden om je dromen te volgen.

Bij het publiceren van mijn eerste blog dacht ik dat ik mega veel slechte reacties over mij heen zou krijgen. Maar niks was minder waar. Natuurlijk attendeerde soms iemand mij op één spelfout maar de reacties waren eigenlijk allemaal héél positief.

bloggen met een dyslexie, bloggen en dyslexie, dyslexie, dyslexie en bloggen, blogger met dyslexie,

Wat is dyslexie bij mij

Wat er bij mij gebeurd als ik ga schrijven is dat alles wat er op dat moment in mijn hoofd bevind eruit moet. Dus al die duizenden gedachten floepen eruit. Ook dat vogeltje bij het raam vraagt mijn aandacht en die klok die tikt, begin ik te tellen. Alle letters beginnen te draaien en zinnen beginnen onsamenhangend samen te voegen. Er begint een verhaal vorm te krijgen, met duizenden afleidingen die roepen om mijn aandacht. Ik overzie het niet meer en ik ontstaan mega veel rare zinsopbouwen en spelfouten. Die kritische blikken voel ik dan al branden – domdomdomdom. Die zin de logisch moet zijn is nu onlogisch en ik zie het niet. Ik gooi mijn laptop weg uit frustratie en tranen vloeien over mijn wangen. Zie je wel ik kan het niet!

Gelukkig ben ik nu jaren verder en heb ik kunnen uitvinden hoe ik dit bovenstaande kan omarmen en kan omdraaien naar iets fijns. Ik laat het er zijn. Het is er nu eenmaal en kom ik er helaas niet vanaf. Punt! Ik weet dat er vele manieren zijn om te leren leven met een dyslexie. Maar wat voor mij heel fijn werkt is dat ik per keer een grammatica regel leer. Dus laatst kreeg ik de regel geleerd over enigste en enige – ik schrijf wat ik zeg en ik kom uit Brabant. Dat enigste is een dialect en dat moet er wel een beetje vanaf. Omdat ik alleen dit te horen kreeg, blijft dit op een of andere manier goed hangen.

bloggen met een dyslexie, bloggen en dyslexie, dyslexie, dyslexie en bloggen, blogger met dyslexie,

Ook probeer ik tussendoor dingen die spelen in mijn hoofd al op te schrijven. Zo zit er minder in mijn hoofd op het moment dat ik ga schrijven en is het een stuk rustiger daar boven #snapjehetnog. Ook als ik merk dat de letters beginnen te draaien, dan probeer ik mijn focus even op iets anders te leggen, ook al is dit maar 2 seconden. Daarna ga ik weer verder.

Soms begrijp of zie ik dingen gewoon anders met mij dyslexie. Het ziet er voor mij heel logisch uit maar voor iemand die het leest totaal niet. Met de tijd begin ik de onlogica steeds beter te zien en te snappen. Het is een leer proces wat bij mij tijd nodig heeft.

Jij kan mij helpen

Helaas heb ik niemand die mijn blogs kan controleren. Zelf schrijf ik de blog, lees ik het nog is hardop na. De volgende dag lees ik het ook nog na en dan publiceer ik het (ik neem er de tijd voor). Helaas komt het dan nog steeds voor dat er spelfouten zijn en de zinsopbouw raar is.

Gelukkig wordt ik er steeds beter in en zijn er steeds minder spelfouten. Daarom vraag ik jullie begrip en hopelijk blijven jullie mijn blogs lezen ondanks mijn spelfouten. Ik wil iets overdragen en jullie blij maken met een hoop mooie foto’s en ervaringen. Ook wil ik laten zien dat je ondanks een dyslexie wel een goed lopende blog kan starten. Want Stripe Away wordt de laatsten maanden erg goed bezocht.

Dat wil niet zeggen dat het geen tijd kost. Merk wel dat ik er véél tijd in stop. Alles lees ik extra door en vaak herschrijf ik blogs tijdens het schrijven. Het is een uitdaging, bloggen met een dyslexie – maar het verrijkt mij ook onwijs erg. Het geeft mij er zoveel voor terug dat ik die tijd er graag in stop.

Als laatste wil ik vragen of jullie mij een beetje kunnen helpen (want ik wil mijn blog wel leesbaar maken voor jullie). Zien jullie een spelfoutje of iets raars in één van mijn blogs, meld dit dan a.u.b. bij mij. Onder iedere geplaatste blog staat aan de rechter kant Foutje gezien? Meld het Klik je op die link dan kom je bij een “meld een foutje” formulier. Hierbij help je mij een beetje #dankbaar en kan ik mijn blog een beetje beter maken met minder spelfouten.

bloggen met een dyslexie, bloggen en dyslexie, dyslexie, dyslexie en bloggen, blogger met dyslexie,

Ik vind het helemaal niet erg als jullie een foutje melden. Vele denken dat ik het vervelend vind maar dat is niet zo. Dus schroom niet en meld het a.u.b. aan mij :).

O en nog één laatste ding – nu echt het laatste want het is een lange blog geworden. Iedereen is uniek en heeft iets waar hij of zij minder goed in is. Dit geeft niks. Echt, want waar ik mij ooit voor schaamde, ben ik nu trots op. Door mijn dyslexie heb ik andere kwaliteiten ontwikkeld, die mij nu Diana maken. En jouw kwaliteiten maar ook mindere sterke kanten maken jouw een uniek mooi persoon. Dus let rock it en laat zien wat je graag doet. Volg je dromen en verwezenlijk ze #ikbennualtrotsopjullie #enopmijnzelf

Dus bloggen met een dyslexie, kan dat wel? JA, dat kan! Bewijs ze het tegendeel. Ik doe het ook!

33 Comments

  • Hoi Diana, hier ben ik dan, de taalnazi 😉 Uiteraard viel het me al op dat er fouten zitten in je teksten. Ik moet heel eerlijk zeggen dat je blogs af en toe lastig te lezen zijn voor me. Dit komt omdat fouten in teksten mij opvallen. Zitten er dus veel fouten in een zin, dan kom ik haast de zin niet door omdat al die fouten me opvallen. Ik kan er maar lastig overheen lezen. Maar dat wil niet zeggen dat mensen die spelfouten maken (iedereen maakt fouten, ook ik) niet moeten schrijven. Integendeel juist. Het is heel goed dat je blogt en dat je blijft schrijven! Daarnaast is het super cool dat je mensen vraagt je op je fouten te attenderen. Daar leer je alleen maar van. Dat vind ik echt heel stoer van je. Ik denk niet dat iedereen dat kan. Bravo!

    Tip: misschien heb je hier wat aan? –> http://www.mijnwoordenboek.nl/ww.php (vervoegingen, dan kan het nooit meer fout gaan met die d’s en t’s 😛 )

    Ga zo door, Diana.

    • Dankjewel voor je reactie Milene. Gelukkig leer ik elke keer bij en hoop ik ooit iemand te vinden die bv mijn blogs kan nalezen. Ik ga is kijken op de link die gedeeld hebt. En natuurlijk mag je mij altijd een mailtje sturen met daarin de fouten die je tegen komt 🙂

  • Heel herkenbaar, hier nog een bewijs dat bloggen en dyslexie goed samengaan 😉 leuk om te lezen en omdat ik zelf dus dyslexie heb snap ik je teksten en vindt ik het altijd leuk om ze te lezen. Er zijn dingen waarvoor je je kan schamen, dit is er geen van. Kei stoer dat je bent gaan bloggen, ik weet hoe moeilijk het kan zijn. Gewoon lekker doorgaan, je bent zo goed bezig!

  • Ik heb eigenlijk hetzelfde in het begin gehad, alleen ik heb geen dyslexie? In ieder geval dat is bij mij nooit zo geconstateerd, terwijl ik best wel moeite heb met d en de t en ook gewoon unerhaupt nederlandse spelling. Ik dacht begin gewoon een blog en als ze fouten zie dan hoor ik het wel. Maar ik hoor bijna nooit iets. Of ze storen zich er niet aan of ze zien ook geen fouten.

  • Ik heb zelf geen dyslexie maar het zou mij zeker niet tegenhouden om te bloggen als ik het zou hebben. Mensen maken fouten en zeker mensen met dyslexie kunnen er niets aan doen.

  • Wat goed dat je hier een blog over schrijft. Ook ik heb dyslexie en blog ook. Het heeft mij wel geholpen minder onzeker te zijn over schrijven en eventuele spelfouten. Gelukkig helpt de grammatica controle ook een stuk mee.

  • Als eerste heeft niemand het recht om jou dom te noemen om wat voor een reden dan ook. En ik snap je onzekerheid wel, maar je doet het heel goed. Je schrijft best vlot en vrolijk waar door ik de taalfoutjes minder snel zie (maar ik ben dan ook geen taalnazi haha). Je hoeft je nergens voor te schamen!

  • Wat goed dat je hier een artikel over schrijft. Toen ik kennis maakte met je blog, vielen mij de spelfouten ook op. Het weerhield mij echter niet om je blog niet te lezen want je hebt een vlotte schrijfstijl. Je hoeft je nergens voor te schamen en mensen met dyslexie zijn helemaal niet dom. Ik ken veel mensen met dyslexie. Mijn beste vriendin heeft dyslexie en is zelfs gepromoveerd. Door veel te schrijven en te oefenen heb ik haar gaandeweg vooruit zien gaan qua schrijfstijl. Oefening baart inderdaad kunst. Laat je door niets of niemand weerhouden en doe gewoon waar je zin in hebt en waar jij je goed bij voelt. O ja…ik ben ook een rasechte Brabantse en ook ik moet regelmatig letten op Brabantse uitspraken. Je bent niet de enigste 😉

  • Juist door je dyslexie schrijf je heel levendig je verhaal op! Daar gaat het om. Altijd zullen er mensen zijn die vallen over taalfouten en dat maar al te graag willen melden! Misschien een tip aan hen, denk eerst even na of het altijd zo belangrijk is om daarop te reageren, want misschien schuilt er meer achter…Als moeder zie ik mijn zoon elke dag worstelen met taal vanwege zijn dyslexie en wat voor een onzekerheid dit brengt. Hij schrijft zijn teksten, ik kijk deze na en dan bespreken we het samen. Daarmee hoop ik de emotionele schade te beperken. Dyslexie is lastig en levenslang, maar vormt je ook. Daardoor schrijf jij nu zulke meeslepende blogs! Ga zo door…uiteindelijk gaat het om genieten van jouw belevenissen!

  • Wat een eerlijk artikel. Zelf ben ik altijd wel gevoelig of een d of t op de juiste plek staat en of de zinnen goed lopen. Als dat veel voorkomt in een blog dan haak ik meestal snel af. Jouw artikel heeft dan ook mijn ogen geopend.
    Goed van je dat je ondanks je dyslexie toch bent gaan bloggen.

  • Ik lees echt met grote verbazing dit artikel. Want ik had nooit achter jou gezocht dat je dyslexie hebt. Je schrijft echt ontzettend fijn en duidelijk. Geloof me, er zit zoveel slechts tussen alles wat ik lees! Je mag trots zijn, echt!

  • Ah lieve Diana, je schrijft zo goed! Eerlijk gezegd heb ik nooit het idee gehad dat je dyslexie zou kunnen hebben, want dat is er gewoon niet aan af te lezen. Zonder het rot te bedoelen, maar ik lees weleens stukken tekst van mensen zonder dyslexie die echt veel minder goed lopen. Dus ga zo door en ik hoop dat je blog nog veel verder mag groeien! Hiermee ben je een voorbeeld voor anderen 🙂 Liefs

  • Tof dat je hier een artikel over schrijft! Ik vind het alleen maar goed dat je het kunt en ik denk sowieso dat je door veel te schrijven het beter leert. Oefening baart kunst!

  • Wat goed van je zeg! Om toch door te zetten en een blog te beginnen maar ook om hier zo open over te schrijven. Interessant om te lezen hoe dyslexie in jouw hoofd werkt. Ik ken niemand met dyslexie (of in ieder geval niemand die er over praat…) dus dan hoor je er ook niks over. Slim ook om een linkje te hebben om spelfoutjes te melden! Ik zie het alleen niet staan onder aan je blog aan de rechterkant? (wel in de tekst). Veel succes! 🙂

  • Heel goed dat je je hart volgt! Mij vielen de fouten ook op en soms vind ik het ook lastig om een blog te volgen als er veel fouten in staan, maar juist heel goed dat je blijft bloggen. Mijn dochter heeft dyslexie en voor iemand die het niet heeft, is het soms lastig te bevatten. Knap dat je het onder woorden weet te brengen wat er in je omgaat. En iedereen maakt spel- en schrijffouten. Ga zo door!!

  • Meid, ik herken dit helemaal. Jaren lang heb ik hier mee gezeten. Je word kwaad op jezelf terwijl je er niks aan kunt doen. Voor 30 jaar terug was er “nog geen” dyslexie, dus bij mij is het op de lage en hoge school nooit over gesproken. WEl las ik veel boeken en dat hielp een beetje. Nu wordt er gelukkig veel aandacht aanbesteed. Ik heb een Eigen blog, maar kan mijn stukjes nooit posten op de website. Ik laat mijn artikelen altijd nakijken door een bedrijf. Ik ben al een keer afgebrand door een blogger over mijn spelfouten. Mensen zijn keihard en deinsen nergens voor terug.

  • Uit je hart geschreven, mooi gedaan! En respect voor je doorzettingsvermogen. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik het soms lastig vind om je blogs te lezen (ondanks dat de onderwerpen vaak boeiend zijn), omdat er taal- en stijlfoutjes in zitten. Ik kan daar heel moeilijk doorheen kijken op de 1 of andere manier, waarschijnlijk omdat ik een enorme Pietje Precies ben. 😉 Zo heeft ieder weer zijn ding. Zo lang je doet waar je hart ligt komt het goed. Ga vooral door!!

    • Dankjewel! Lief dat je zo eerlijk bent! Hopelijk blijven mijn verhalen je inspireren en wordt ik steeds beter en lees je er steeds beter door heen ;).

  • Mooi opgeschreven meid! Zoals je zelf al zegt: iedereen heeft wel iets waar die minder goed in is, maar dat zou je niet moeten weerhouden om iets te doen waar je blij van wordt. En het delen van verhalen die in je hoofd zitten en om alles op orde te brengen herken ik heel goed hoor. Schrijven werkt als therapie, het zet je aan het denken en het zorgt ervoor dat alles wat beter geordend is in je hoofd haha. Gewoon lekker doorgaan dus! 🙂

    • Lief! Ik ga zeker door en is voor mij idd een therapie. Zie het ook niet als werkdruk of iig als druk om mijn blog te onderhouden.

    • Vind ik ook hoor. Wilde toch mezelf en andere mensen even een hart onder de riem steken dat ze het niet moeten laten om te gaan bloggen als ze daar moeite meer hebben.

  • Ik vind het zo knap hoe recht uit je hart jij kan schrijven. Daar kunnen nog velen van leren! Dat ene foutje wat je af en toe maakt maakt niets uit joh. Als ik er eentje zie, dan zal ik je helpen!

Leave a Comment